ASSALAMOE ALAIKOM
Mij broeders en susters,
Via deze website nodig ik alle broeders en zusters in de islam uit om samen een stichting te kunnen oprichten. een stichting die bezig is met (hulp)”ihsaan” voor kinderen en ouderen die niet de school kosten kunnen betalen in de arm landen.
U bent van harte welkom.

AIDOKOM MOUBARAK SAIID

Wanneer is het tijd voor het slachten (van het offerdier)?

Na het werpen van de steentjes, slacht de pelgrim (wie van buiten Mekkah komt) zijn offer. Het is hem aanbevolen om ervan te eten en een gedeelte ervan als gift te geven en een andere gedeelte als liefdadigheid. Het slachten is tot zonsondergang van 13 doel h’iedjah mogelijk dit met de mogelijkheid om ook s´avonds te slachten, maar het beste is zo snel mogelijk te slachten na het gooien van “Djamaratoe l-’aqabah” op de dag van het offerfeest, omdat de profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem) dit deed. (Wanneer de pelgrim niet in staat is om een offer te vinden, dient hij drie dagen te vasten tijdens zijn verblijf in “H’adj” het is beter voor hem om dat op de 11de, 12de en 13de te doen en als hij terug is gekeerd naar zijn land van herkomst dan dient hij daarnaast nog zeven dagen te vasten.)

Na het slachten van het offer dient de pelgrim zijn hoofdhaar te scheren of het kort te knippen. Het scheren is echter beter omdat de profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem) een drie keer vergiffenis smeekte voor de mensen die hun hoofdhaar scheerden en één keer voor de mensen die het kort knipten. (Boekharie en Moesliem).

Na het werpen van “djamarat Al-’aqabah” is het de pelgrim toegestaan om zijn hoofdhaar te scheren of kort te knippen. Daarnaast zal de moslim alles weer toegestaan worden wat hem tijdens zijn ieh’raam verboden was, behalve gemeenschap met zijn echtgenote. Dit wordt “At-tah´alloel Al-awwal” “de eerste vrijstelling en toestemming op bepaalde zaken te doen” dan begeeft de pelgrim zich richting Mekkah – nadat hij zich parfumeert – om “tawaaf Al-iefaadah” te verrichten. Allah de Verhevene (Geprezen en Verheven is Hij) zegt: “Laat hen dan hun vuilheid verwijderen en hun geloften vervullen en een omgang maken om het oude Huis (Kaaba).” (Soerat Al-H’adj, aayah 29). En omdat ‘Aa-ieshah (moge Allah tevreden met haar zijn) zei: “ik parfumeerde de profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem) voor zijn “Ih’laal”(zodat alles toegestaan voor hem wordt), voordat hij de tawaaf deed om het huis (kabaa)” (Boekharie en Moesliem). Vervolgens doet hij na deze tawaaf de “Sa’y” (lopen van Safa en Marwa) van de H’adj.

Na deze tawaaf is de pelgrim alles toegestaan wat hem voorheen tijdens ieh’raam verboden was, ook geslachtsgemeenschap. Dit wordt dan “At-tah’aloel At-taam” (volledige toestemming om alles te doen wat in de ieh’raam periode verboden was).

Het is het beste voor de pelgrim om de voorgaande handelingen in volgorde te doen zoals weergegeven (werpen van steentjes, scheren of kortknippen, het offeren van een schaap en daarna “tawaaf Al-iefaadah”) maar als hij de volgorde omgooit dan is het geen probleem.

Vervolgens gaat de pelgrim terug naar Miena om daar (11 en 12 doel H’iedjah met hun nachten) te verblijven. Als men “Ta’adjoel” “versnellen” wil (is er hier de voorwaarde aan gekoppeld, Miena te verlaten voor zonsondergang), of (11, 12 en 13 doel H’iedjah met hun nachten) als hij “ta-akhoer” “verlaten” wil doen. Dit is beter dan “ta’adjoel”, omdat Allah (Geprezen en Verheven is Hij) zegt: “Maar wie na twee dagen zich haast (om te vertrekken) het zal voor hem geen zonde zijn en wie achterblijft, ook voor hem zal het geen zonde zijn. Dit geldt voor hem, die God vreest.” (Al-Baqarah, aayah 203).

Elke dag van deze dagen moet hij de alle drie Djamaraat gooien na de middag, dit n.a.v. de hadith van Ibn ‘Oemar in Boekharie hij zei: “Wij wachtten totdat de zon een andere stand neemt (de middag)”. Beginnend bij de kleine dan de middelste en dan de grote djamarah. Bij elke djamarah dient men zeven steentjes te werpen met Takbir bij het gooien van elke steen.

Het behoort tot de Soennah voor de pelgrim om na het bekogelen van de kleine Djamarah dat hij zich ervan afwendt op een plek waar hij niet geraakt kan worden en dan richting de Qiblah gaat staan en een lange smeekbede doet met verheffende handen. Zoals in afb 10 te zien is.

Het behoort ook tot de Soennah voor de pelgrim, nadat hij de steentjes heeft geworpen bij de middelste Djamarah dat hij zich ervan afwendt en het aan zijn rechterkant laat en dan een lange smeekbede doet met verheffende handen zoals in afb 10 te zien is. De grote Djamarah (de Djamarah van Al’Aqabah) bekogelt hij en blijft niet staan omdat de profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem) dit ook op deze wijze verricht heeft. (Overgeleverd door Al-Boekhaarie).

Nadat de pelgrim klaar is met zijn “H’adj” en beslissing heeft genomen om terug te keren naar zijn familie dient hij Tawaaf te doen (wat tawaaf Al-wadaa’ genoemd wordt). Men dient Mekkah daarna direct te verlaten. Omdat Ibn ‘Abbaas (moge Allah tevreden met hem zijn) zei: “De mensen zijn bevolen om het (als) laatst bij het huis (Ka’bah) te doen. Voor de vrouw die in haar menstruatieperiode zit, is dit verplicht” (Boekharie en Moesliem). De menstruerende vrouw hoeft geen “Tawaaf Al-wadaa’ ” te doen.

Bron:v.o.m.d.k.v.i

FACES OF ISLAM
By Sajid Iqbal. Editor, The Revival

Islam is the fastest growing religion in the world and has an estimated 1.6 billion followers throughout the globe. But who are the faces and personalities behind these converts to Islam? Khadija, wife of Prophet Muhammad (upon him be peace), was the first to convert to Islam. Some of the more well-known converts to Islam from more recent times are the following:

YVONNE RIDLEY is the latest high profile conversion which hit the headlines:
British journalist Yvonne Ridley, detained by Taliban last year, has embraced Islam, saying ‘Islam is the religion of salvation.’
Ms Ridley, 44, working for the British “Sunday Express” newspaper – was detained in September 2001 near the eastern city of Jalalabad, for entering the country illegally. She was released after ten days. “Taliban had told me to convert to Islam after my release and reaching London. I had told them that it is not possible now but promised them to study and understand Islam,” the BBC quoted her as saying.
She said she studied the Holy Quran and several other books and converted to Islam.
In a book written after her release, Ridley said that she met Dr. Zaki Badawai, head of the Islamic Center in London and discussed with him Islam. In her book, she has explained how she was arrested and how much Taliban respected her in detention.
Ms Ridley, originally from Stanley, County Durham, is a former assistant editor of Newcastle’s Sunday Sun and deputy editor of Wales on Sunday. Ms Ridley also worked for the News of the World, the Daily Mirror, The Sunday Times, The Observer and the Independent before joining Express Newspapers three years ago. Ms Ridley is one of many female converts to Islam.

JERMAIN JACKSON Brother of Pop Star Micheal Jackson
A very short interaction with a group of children in Saudi Arabia in 1989 ultimately led Jermain to have long discourses about Islam with Muslim scholars. “A great ripple had taken place in my thought. I made failing attempt to console myself that nothing had happened but I could not conceal this fact any longer from myself that at heart I had converted to Islam. This I disclosed first to my family friend, Qunber Ali. The same Qunber Ali managed to take me to Riyadh, capital of Saudi Arabia. Till that time, I did not know much about Islam. From there, in the company of a Saudi family, I proceeded for Mecca for the performance of “Umrah”. There I made public for the first time that I had become Muslim.” He is now known as Muhammad Abdul-Aziz. His wife, seven sons and two daughter who, like him, are fully Islamic-oriented.

Muhammad Ali – Formerly Cassius Clay; three-time Heavy Weight Champion of the World. He converted to orthodox Islam in 1965. “I have had many nice moments in my life. But the feelings I had while standing on Mount Arafat (just outside Makka, Saudi Arabia) on the day of the Hajj (the Muslim pilgrimage), was the most unique. I felt exalted by the indescribable spiritual atmosphere there as over one and a half million pilgrims invoked God to forgive them for their sins and bestow on them His choicest blessings. It was an exhilarating experience to see people belonging to different colours, races and nationalities, kings, heads of state and ordinary men from very poor countries all clad in two simple white sheets praying to God without any sense of either pride or inferiority. It was a practical manifestation of the concept of equality in Islam.” source: Islam in America, Jane Smith

Malcom X – Black-rights activist and religious leader. In 1964, after a pilgrimage to Mecca, he announced his conversion to orthodox Islam and his belief in the possibility of brotherhood between blacks and whites. “…America needs to understand Islam, because this is the one religion that erases from its society the race problem. Throughout my travels in the Muslim world, I have met, talked to, and even eaten with people who in America would have been considered white — but the “white” attitude was removed from their minds by the religion of Islam. I have never before seen sincere and true brotherhood practiced by all colors together, irrespecitve of their color. My pilgrimage broadened my scope. It blessed me with a new insight. In two weeks in the Holy Land, I saw what I never had seen in thirty-nine years here in America. I saw all races, all colors, — blue-eyed blonds to black-skinned Africans — in true brotherhood! In unity! Living as one! Worshipping as one! No segregationists” . Autobiography of Malcolm X

Chris Eubank — In March 1997, after former super middleweight world champion Chris Eubank defeated Camilo Alocon of Columbia at the Dubai Tennis Stadium in a light heavyweight contest, Eubank embraced Islam. The former boxer studied the Koran for three years before becoming a Muslim and took the name Hamdan.

MTV Presenter Kristiane Backer – Kristiana in her prime went to Boston to interview the Rolling Stones, and went on the road with Prince for a week. She was the number-one woman on MTV and was literally on television all the time. She presented the Coca-Cola report and the European Top 20 and interviewed bands and millions of people recognised her all over Europe.
“I was still at MTV, still finding my faith, and I realised I wasn’t fulfilled by that whole rock ‘n’ roll lifestyle. I felt that what I was doing was pointless; it wasn’t a great contribution to society. They wanted me to look good on camera, but I didn’t want to be a sex symbol any more. As a modern westerner with a career, of course I had to look into Islam’s attitude to women. I discovered that it is pro-women and pro-men.”

Ferdinand Lewis Alcindor now known as Kareem Abdul-Jabbar. Before the 1971-72 season Alcindor converted from Catholicism to Islam and took the name Kareem Abdul-Jabbar. He played 20 seasons in the league with the Milwaukee Bucks and Los Angeles Lakers. By the time the 7 foot 2 basketball player retired in 1989, Abdul-Jabbar was a six-time Most Valuable Player and is now one of the 50 Greatest Players in NBA History. He began to study the Quran, for which he undertook to learn basic Arabic. In 1973 he travelled to Libya and Saudi Arabia to get a better grasp of the language and to learn about Islam He professes a strong belief in what he calls the Supreme Being and is clear in his understanding that Muhammad is his prophet and the Quran is the final revelation. Objecting to having been pushed into the Catholic faith by his father, he insists that his children will be free to make their own choices…..For his part, Kareem accepts his responsibility to live as good an Islamic life as possible, recognising that Islam is able to meet the requirements of being a professional athlete in America. (source: Islam in America, Jane Smith)

Jemima Khan - Formerly Jemimah Goldsmith, Jewish daughter of billionaire Sir James. At the age of 21 she married famous Pakistani cricket player Imran Khan and converted to Islam. Changed name to Haiqa Khan.
“It would seem that a Western woman’s happiness hinges largely upon her access to nightclubs, alcohol and revealing clothes; and the absence of such apparent freedom and luxuries in Islamic societies is seen as an infringement of her basic rights. However, as we all know, such superficialities have very little to do with true happiness….”

Art Blakey – American drummer and jazz musician. His contribution to jazz from 1954 to 1990 as leader of the Jazz Messengers established the sound Hard Bop, greatly influencing later generations of musicians and entertainers. Now known as Abdullah Ibn Buhaina

Cat Stevens, world famous British pop singer.
He converted to Islam in 1973 and changed his name to Yusuf Islam. “I tried Zen and Ching, numerology, tarot cards and astrology. I tried to look back into the Bible and could not find anything. When I received the Quran , a guidance that would explain everything to me – who I was; what was the purpose of life; what was the reality and what would be the reality; and where I came from – I realized that this was the true religion; religion not in the sense the West understands it, not the type for only your old age. In the West, whoever wishes to embrace a religion and make it his only way of life is deemed a fanatic. I was not a fanatic; I was at first confused between the body and the soul. Then I realized that the body and soul are not apart and you don’t have to go to the mountain to be religious. We must follow the will of God. Then we can rise higher than the angels. The first thing I wanted to do now was to be a Muslim.” www.catstevens.com

Danny Williams- Currently the Commonwealth and British Heavyweight Boxing Champion.

Queen Noor of Jordan – Born Lisa Najeeb Halaby to a prominent Arab-American family. Raised by Christian parents, she converted to Islam when she married the late King Hussein, a Hashemite and descendant of the prophet’s line, on 15 June 1978. When she converted, she changed her name to Noor al-Hussein — the light of Hussein.

William Henry Quilliam – an affluent lawyer from Liverpool and a descendent of Nelson’s first Lieutenant- Captain John Quilliam, accepted Islam in 1887. Quilliam adopted an Islamic name Abdullah. During his time around 150 other Liverpudlians also accepted the reality and truth of Islam. Abdullah Quilliam established the first mosque in the British Isles in 1887.

Rt. Hon. Sir Rowland George Allanson
Peer, Statesman, and Author. He was born in 1855 A.D. and was a leading British peer, statesman and author. Educated in Cambridge, he became a peer in 1877, served in the army as a captain and later on as Lieut. Colonel in 4th Battalion of North Minister Fusiliers. Lord Headley embraced Islam on 16th November 1913(8) and adopted the Muslim name of Shaikh Rahmatullah al-Farooq. He was also the author of several books, most well known amongst them being: A Western Awakening to Islam.

Sir Charles Edward Archibald Watkins Hamilton embraced Islam on 20th December 1923. A well-known English statesman, fifth baronet of the first (1770) and third baronet of the second creation (1819) Sir Abdullah was born on 10th December 1876. He was a Lieutinent in the Royal Defence Corp. and was also the President of the Selsy Conservative Association. “As the time progressed, I wished to be at peace with my Creator, and I found that both the Church of Rome and the Church of England were of no real use to me. In becoming a Muslim I have merely obeyed the dictates of my conscience, and have since felt a better and a truer man.” (Source: http://www.usc.edu/dept/MSA/newmuslims/hamilton.html)

Micheal Barry- TV Cook and radio programmer who changed his name to Micheal Bukhit.

Joe Ahmed Dobson: Son of former cabinet minister Frank Dobson, Joe turned to Allah at university. While his contemporaries drank away their student grants, Dobson was diligently praying the standard five times a day. He works on inner city regeneration, finds spiritual satisfaction in Islam’s constant impetus to do the right thing, and credits his first-class degree to the structure his faith has brought to his life. The 26-year-old is now chairman of the Muslim Council of Britain’s Regeneration Committee and has the full support of his family – his dad buys him Islamic books for Christmas.

John Birt Jr. son of John Birt- former head of BBC. Changed his name to Yehia Bert after embracing Islam. Jonathan Birt, forsook a fast track into the ranks of the great and the good by converting in 1997 and starting a PhD on British Islam.

Michael Wolfe – Author of The Hajj: An American’s Pilgrimage to Mecca, and One Thousand Roads to Mecca: Ten Centuries of Travelers Writing About the Muslim Pilgrimage. Born of a Christian mother and Jewish father, he is most well known for his documentary on ABC’s Nightline which aired on April 18, 1997 called An American in Mecca.

Gai Eaton, a former British diplomat now in his seventies. His influential work ‘Islam and the Destiny of Man’ has become required reading for bright young Anglo-Saxons turning to his adopted faith, often as an expression of dissatisfaction with a Western culture that appeared to have offered them everything.

Matthew Wilkinson made headlines when he converted and changed his name to Tariq in 1993; he was a former Eton head boy. He and Nicholas Brandt, another Etonian and the son of an investment banker, swapped their destinies as scions of the Establishment for a Slough semi shared with four other Muslims.

Colonel Donald S. Rockwell, U.S.A. Poet, Critic and Author.
“The universal brotherhood of Islam, regardless of race, politics, color or country, has been brought home to me most keenly many times in my life — and this is another feature which drew me towards the Faith.”

William Pickthall now known as Muhammad Marmaduke Pickthall – He was born in 1875 in London. He converted to Islam in 1917 and by 1930 Pickthall published The Meaning of the Glorious Koran; which was an English language translation (meaning) of the Qur’an.

Margaret Marcus now known as Maryam Jameelah Jewish American essayist, poet, journalist and author of several books. She converted from Judaism to Islam in 1962.

Matthew Franklin – world champion boxer. In 1977, in just his 21st pro fight, Matthew knocked out veteran Marvin Johnson in the 12th round to win the NABF light heavyweight crown. By 1979, he was ready to challenge Marvin Johnson for the world title and the WBC champion. They met on April 22nd, Matthew scored an eighth-round knockout to win the title. Shortly after becoming champion, he converted to Islam and changed his name to Matthew Saad Muhammad.

Eddie Gregory – world champion lightweight boxer. It was March 31, 1980, and Gregory — a light heavyweight from the Brownsville section of New York City — had just defeated Marvin Johnson by 11th-round knockout in Knoxville to win the World Boxing Association championship. He marked the occasion by announcing his name change, to Eddie Mustafa Muhammad, in deference to the Islamic faith he had recently come to embrace.

Boxers Mike Tyson, Mustafa Hamsho , Akbar Muhammad and Dwight Braxton – world champion boxer now known as Dwight Muhammad Qawi

Daniel Moore – Anglo-American poet now known as Abd al-Hayy Moore

Aminah Assilmi – Denver area broadcast journalist; now director of the International Union of Muslim Women (former Baptist)

CONCLUSION
These are some of the famous converts to Islam. They have found happiness and peace of mind in Islam. They have found the answers to the questions of life in Islam. No matter who you are if one studies Islam they will be in no doubt that it is the religion of truth which is from God Almighty and the best way of life.
(Bron:The Revival 2004)

Het Leven van de Profeet Mohammed vrede zij met hem

1-Inleiding

In de naam van Allah, de Erbarmer, de Barmhartige.
Lof aan Allah, de Heer van de bewoners van de wereld. Moge Allah’s zegeningen en vrede zijn met de beste onder Zijn gezanten en de laatste van de profeten, namelijk, Mohammed, de waarheidsverteller, de vertrouweling. Hij is gezonden naar alle mensen; ook naar de zwarten en de roden onder hen. Allah’s zegeningen en vrede zij met zijn familieleden en metgezellen, zij hebben de religie in eer gehouden. Moge ook Allah’s zegen en vrede zijn met iedereen die op de juiste wijze het pad heeft gevolgd zoals de imams hebben gedaan en met hen die het woord van Allah verkondigen en anderen het rechte pad aanwijzen, en met degenen die Allah vrezen en zich deugdzaam gedragen, tenslotte met iedereen die deze weg volgt, tot de dag des oordeels.

De levensloop van de Profeet “as-sirah”, behoort tot de meest gezaghebbende kennis die men kan vergaren. Het is een verheven leer die men kan gaan begeren, omdat een moslim hierdoor meer komt te weten over zijn religie en de Profeet.

Allah, de Verhevene, heeft Zijn gezant geëerd onder andere doordat hij een nakomeling van adel is. Daarnaast heeft Hij, de Verhevene, hem gekozen voor Zijn openbaringen en Zijn zending. Het is een zware verantwoordelijkheid om de mensen tot Allah te roepen en Zijn religie uit te leggen. De Profeet heeft zich voortdurend moeten inspannen om dit doel te bereiken, daarvoor heeft hij veel beproevingen doorstaan en heeft hij hiervoor geleden. Tegelijkertijd werd hij echter door Allah, de Verhevene, in zijn opdracht gesteund door middel van Zijn onwaarneembare legers en Zijn gehoorzame en eerbiedige engelen. Ook werd de Profeet gesteund door middel van Allah’s zegeningen. Hij, de Verhevene, stuurde ook bepaalde omstandigheden en oorzaken. Dit gebeurde bijvoorbeeld door middel van de buitengewone verschijnselen die zich voordeden aan de Profeet .

2- De nobele afstamming
Hij is de edelmoedigste onder de schepselen van Allah, de beste onder Zijn gezanten en de laatste van de profeten; Mohammed de zoon van Abdullah, de zoon van Abdulmuttalib, de zoon van Haashim, de zoon van Abdu-munaaf, de zoon van Qusay, de zoon van Kilaab, de zoon van Murrah, de zoon van Ka’b, de zoon van Lo’ay, de zoon van Ghaalib, de zoon van Fihr, de zoon van Maalik, de zoon van An-nadhr, de zoon van Kinaanah, de zoon van Khuzaima, de zoon van Mudrika, de zoon van Ilias, de zoon van Mudhar, de zoon van Nizaar, de zoon van Mu’adh, de zoon van Adnaan.

De geleerden zijn het er over eens dat Adnaan van Ismaïl afstamt, de zoon van Ibrahiem, vrede zij met hen. Maar de namen en het juiste aantal van degenen tussen hem en Ismaïl, vrede zij met hem, zijn onbekend.

De moeder van de Profeet is Amina de dochter van Wahb, de zoon van Abd Munaaf, de zoon van Zohrah, de zoon van Kilaab. Deze is de vijfde grootvader van de Profeet van de kant van zijn vader. Met andere woorden: zijn vader en zijn moeder hebben dezelfde afstamming, deze komt bij Kilaab uit.

Volgens sommigen was de naam van Kilaab, dat letterlijk honden betekent, Hakiem. Maar volgens anderen was zijn echte naam U’rwah. Hij stond bekend om het gebruiken van honden bij de jacht en werd daarom Kilaab genoemd.

Mohammed’s stam
De stam van de Profeet is Quraish. Deze stond bekend als een eervolle stam. De stam had een verheven positie en een roemrijke oorsprong. Tussen de overige Arabische stammen was het een hoogwaardige stam. Quraish is een bijnaam van Fihr, de zoon van Maalik of An-nadhr, de zoon van Kinaanah.

De mannen die tot deze stam behoorden waren in hun tijd de heren en de nobelen van alle andere mannen. Bijzonder onder hen was Qusay, zijn echte naam was Zaid. Hij is namelijk de eerste in Quraish die het beheer over de Ka’bah kreeg, hij was verantwoordelijk voor het bedekken en het verzorgen daarvan. Hij had de sleutels van de Ka’bah en opende het voor wie en wanneer hij maar wilde. Hij is ook degene die Quraish naar het binnenste van Mekka bracht, waarna zij zich ook daar hebben gevestigd. Daarvoor hadden zij alleen aan de rand van Mekka gewoond en leefden verspreid over andere stammen. Qusay is ook de oprichter van de “as-siqaayah”, d.w.z. “een heerlijke drank die wordt gemaakt van dadels, honing, krenten en dergelijke. Hij bereidde het voor de bedevaartgangers zodat deze ervan konden drinken”. Ook is hij de initiatiefnemer van de “ar-rifaadah”, d.w.z. “het eten dat voor hen werd bereid tijdens het bedevaartseizoen.

Aan de noordelijke kant van de Ka’bah heeft Qusay het raadshuis gebouwd “daar an-nadwah”, waar Quraish zich beraadden en wat het centrum was van hun sociale activiteiten. Zo werd bijvoorbeeld elk huwelijk en elk besluit in dit huis genomen. Hij had de banier en de leiding. Er werd geen oorlog gevoerd zonder zijn toesteming. Hij was gastvrij, wijs en had onder zijn mensen een grote invloed.

3- De geboorte van Mohammed

De profeet werd geboren in een buitenplaats van Beni Haashim in Mekka, op maandagochtend de negende (of de twaalfde, zoals ook wordt genoemd) van de maand Rabi’e I in het jaar van de olifant. De eerste datum is de meest betrouwbare maar de tweede datum is meer bekend. Deze datum komt overeen met 22 april 571 (na Christus). De vroedvrouw bij zijn geboorte was As-shifaa’, de dochter van Amr en de moeder van Abdurrahmaan Ibn Awf.

Bij de bevalling kwam vanuit zijn moeder een licht naar buiten dat zelfs de Shaam-paleizen bereikte. Zij bracht zijn opa Abdulmuttalib op de hoogte van de geboorte, waarna Abulmuttalib vrolijk en gelukkig naar haar toekwam. Hij nam de baby in zijn armen en bracht hem de Ka’bah binnen, bedankte Allah, riep Hem aan en noemde hem Mohammed.
Hij koos voor deze naam (wat in het Arabisch wil zeggen “degene”)

waarover met lof wordt gesproken) opdat de mensen met lof over hem zouden spreken. Hij slachtte een dier voor deze gelegenheid, besneed de baby op de zevende dag na zijn geboorte en gaf de mensen te eten, zoals dat toen gebruikelijk was onder Arabieren. Barakah Alhabashiah, Oum Ayman, was zijn oppas. Zij was de slavin van zijn vader Abdullah. Zij is later nog moslim geworden, immigreerde naar Medina en overleed vijf of zes maanden na de profeet .

4- De kinderjaren van Mohammed
Het was traditie bij de Arabieren om op het platteland op zoek te gaan, voor hun pas-geboren kinderen, naar vrouwen die borstvoeding willen geven met als bedoeling deze kinderen voor de stedelijke ziektes te beschermen. Zodoende zouden zij sterk opgroeien en de Arabische taal vanaf hun kinderjaren beheersen.

Door de voorbeschikking van Allah, de Verhevene, kwam een aantal vrouwen uit Beni Sa’d op zoek naar babies om borstvoeding te geven. De profeet werd aan hen allen aangeboden maar zij weigerden omdat hij een weeskind was. Onder de vrouwen bevond zich ook Halima, de dochter van Abou Thouayb. Zij kon geen ander kind meer vinden en nam de profeet mee waarna zij zo gelukkig was, dat de anderen jaloers werden.

De zegeningen stroomden binnen bij deze familie en werden voor iedereen zichtbaar tijdens het verblijf van de profeet bij hen . In dit verband is overgeleverd dat toen Halima naar Mekka kwam, het een droogteperiode was. De ezelin waarmee zij kwam, was het traagste dier van de karavaan doordat het zwak en mager was. Zij had ook een kameel die geen druppel melk voortbracht en zij had een kind dat gedurende de hele nacht van honger huilde, hij kon niet slapen en zijn ouders daardoor ook niet.

Toen Halima de profeet met zich meebracht naar haar onderkomen en hem borstvoeding begon te geven kwam alle melk die hij nodig had. Hij dronk samen met haar eigen kindje totdat zij hun dorst haddden gelest en vielen daarna in slaap.

De man van Halima ging naar de kameel en vond haar vol met melk. Hij melkte haar zodat zij genoeg te drinken hadden en die nacht goed konden slapen. Toen zij de terugweg naar Beni Sa’d ondernamen, stapte Halima op haar ezelin en nam de profeet ook mee. De ezelin ging zo snel dat deze de karavaan voorbij ging en geen van de dieren kon haar meer in kon halen.

Toen zij in Beni Sa’d thuiskwamen, dat toen een heel erg uitgedroogd landschap was, keerden de schapen aan het einde van de dag echter met volle buiken en volle uiers terug. Zij melkten de dieren en dronken terwijl geen ander een druppel kon melken in dezelfde tijd.
De zegeningen en voorspoed van Allah hielden twee jaar lang aan totdat de borstvoedingsperiode voorbij was. Deze periode was bepalend voor zijn ontwikkeling.

Halima kwam elke zes maanden en nam de profeet mee naar zijn moeder en familie en bracht hem weer terug naar het platteland in Beni Sa’d.

Na afloop van de borstvoedingsperiode en zijn ontwenning daarvan, bracht zij hem terug bij zijn moeder. Doordat zij alle zegeningen en voorspoed had gemerkt, wilde ze graag dat hij bij haar zou blijven. Ze vroeg vervolgens aan zijn moeder of dat mogelijk was totdat hij groter zou worden en zodoende de ziektes in Mekka zou vermijden. Aangezien zijn moeder er geen bezwaren tegen had, nam Halima hem mee terug en was daardoor heel gelukkig. De profeet verbleef daarna nog ongeveer twee jaar bij haar. Daarna vond een vreemde gebeurtenis plaats waarna Halima en haar man angst kregen en besloten om de profeet terug te brengen naar zijn moeder. Deze gebeurtenis is het openscheuren van zijn borst. Het vond als volgt plaats.

Het bezoek van de twee Engelen
Anas Ibn Maalik, moge Allah met hem tevreden zijn, heeft verteld: ‘De engel Jibriel kwam naar de profeet toen deze samen met andere kinderen aan het spelen was.

Jibriel legde hem op de grond en opende zijn borst, pakte zijn hart, haalde een bloedprop eruit en zei: dit was het aandeel van de duivel in je. De engel Jibriel waste het hart met zamzam-water in een gouden kom. Hij herstelde het hart en plaatste het weer terug op zijn plek.

De kinderen renden naar zijn moeder, dat wil zeggen degene die hem borstvoeding gaf, en zeiden: ‘Mohammed is vermoord’. Daarna kwam hij aangelopen met een bleek gezicht. Anas voegde hieraan toe: ik kon de littekens in zijn borst zien. Hierover is het volgende vers uit de Koran bekend:

“Hebben Wij uw borst niet voor u verruimd? En uw last niet van u weggenomen? Die uw rug bezwaarde?” (Surah 94: Ayah 1/tm 3)

Het overlijden van Amina
De profeet ging na deze gebeurtenis terug naar Mekka en verbleef ongeveer twee jaar lang bij zijn moeder en familie. Daarna ging hij samen met zijn moeder naar Medina, waar zijn vader en ooms van zijn opa, de zoons van Uday Ibn An-nadjaar, begraven lagen. De schoonvader van zijn moeder, Abdulmuttalib, en haar bediende, Oum Ayman, gingen ook mee. Zij verbleven daar gedurende een maand en keerden terug. Onderweg werd Amina (de natuurlijke moeder van de profeet) erg ziek en overleed in Al’abwaa’ dat gelegen is tussen Mekka en Medina. Aldaar werd zij begraven.
Naar zijn genadige opa
Zijn opa Abdulmuttalib bracht hem daarna mee terug naar Mekka.
Deze gebeurtenis was pijnlijk en had veel invloed op hem. Dit leidde ertoe dat hij veel zorg besteedde aan de profeet . Hij behandelde hem beter dan zijn eigen kinderen. Hij had veel respect voor hem en trok hem daarom voor op zijn eigen kinderen. Hij was vrijgevig voor hem, hij mocht op zijn eigen bed gaan zitten terwijl andere kinderen het niet mochten. Hij aaide zijn rug en wat de profeet ook deed, het maakte zijn opa blij. Hij was er van overtuigd dat hij een bijzondere positie zou hebben in de toekomst. Abdulmuttalib overleed echter twee jaar later toen de profeet acht jaar, twee maanden en tien dagen oud was.

Naar zijn meedogende oom
Na het overlijden van zijn opa is de voogdij over hem op zich genomen door zijn oom Abutalib, de broer van zijn vader, die hem barmhartig en vriendelijk behandelde. Aangezien hij financieel niet erg ruim zat, heeft Allah zijn kleine vermogen vergroot en gezegend zodat het eten van één persoon voldoende zou zijn voor het gehele gezin. De profeet was ook het voorbeeld van volharding en tevredenheid en hij nam genoegen met wat Allah had voorbestemd.

5- Mohammed’s eerste reis naar het Shaam-gebied Syrië

Abutalib besloot op een gegeven moment deel te nemen aan een handelsreis naar het Shaam-gebied in de karavaan van Quraish. De profeet was toen twaalf jaar oud (of preciezer: twaalf jaar, twee maanden en tien dagen) en hij vond het vreselijk om afscheid van zijn oom te nemen, waardoor Abutalib medelijden met hem kreeg en hem meenam.

De ontmoeting met de monnik Bahira
Toen de karavaan bij de stad Basraa stopte, dat aan het Shaam-gebied grenst, kwam een van de grootste Christelijke monniken naar hen toe. De naam van de monnik was Bahira. Hij liep tussen de karavaan door totdat hij bij de profeet was, hij pakte zijn arm en zei: ‘Dit is de heer van de wereldbewoners, de gezant van de Heer van alle wereldbewoners. Allah, de Verhevene, zal hem zenden als barmhartigheid voor alle wereldbewoners’. De mensen vroegen: hoe weet u dat? Hij zei: ‘Bij jullie aankomst vanuit Aqabah, knielde elke steen en boom neer en dat doen zij alleen voor een profeet. Ik herken hem door het teken onderaan zijn schouder dat op een appel lijkt en er is over hem verteld in onze boeken.’

Hij was gastvrij en vroeg aan Abutalib om de profeet terug te nemen en hem niet mee te nemen naar het Shaam-gebied uit angst voor de Joden en de Romeinen. Abutalib heeft hem toen onmiddellijk naar Mekka teruggebracht.

6- Mohammed’s tweede reis naar het Shaam-gebied Syrië

Khadija, de dochter van Khuwailid, moge Allah met haar tevreden zijn, een van de meest rechtschapen vrouwen van Quraish, kwam van goede huize en was tevens rijk. Zij besteedde haar geld uit aan handelaren om daarmee handel te drijven tegen commissie. Zij had gehoord over de profeet en stelde hem voor om met haar geld een handelsreis naar het Shaam-gebied te maken. Zij beloofde hem een hogere vergoeding dan wat zij aan anderen gaf.

De profeet ging samen met haar dienaar Maysarah op reis, kocht en verkocht goederen en maakte heel veel winst. Haar geld werd gezegend en verrijkt, hetgeen op deze manier nooit eerder had plaatsgevonden. Hij keerde daarop terug naar Mekka en gaf het aan hem toevertrouwde geld en goederen terug.

7- Mohammed’s huwelijk met Khadija bint Khuwailid

Khadija merkte zijn betrouwbaarheid en zegeningen op en raakte er stil van. Maysarah vertelde haar ook wat hij allemaal zag van zijn goede eigenschappen, zijn prachtige karakter en wonderen zoals de aanwezigheid van de schaduwen van twee engelen als het warm was. Khadija voelde zich tot hem aangetrokken en stuurde een van haar vriendinnen naar hem toe om te laten weten dat zij graag met hem zou willen trouwen.

De profeet ging daarmee akkoord en sprak daarover met zijn ooms die vervolgens haar hand gingen vragen bij haar oom Amr Ibn Asad. Hij gaf haar ten huwelijk aan de profeet . Bij de huwelijksplechtigheden was een aantal vooraanstaanden van Banu Haashim en Quraish aanwezig en de bruidsschat bedroeg twintig Bakrah (of misschien ook zes). Zijn oom Abutalib hield de huwelijkstoespraak; hij uitte zijn lofbetuiging aan Allah en verheerlijkte Hem. Daarna sprak hij over de goede afstamming en de oprechtheid van de profeet . Hij noemde daarna het huwelijksverklaring en maakte de bruidsschat bekend.

Dit huwelijk vond twee maanden en een paar dagen na zijn terugreis uit het Shaam-gebied plaats. De profeet was toen vijfentwintig jaar oud en Khadija was (naar de meest waarschijnlijke overleveringen) veertig jaar, maar er wordt ook overgeleverd dat zij achtentwintig jaar was. Zij was getrouwd geweest met A’tieq, de zoon van A’aith Almakhzoumi die overleden was, en met Abu Haalah At-taimi; deze overleed ook en zij had al een kind van hem. Daarna wilden velen van de vooraanstaanden van Quraish met haar trouwen maar zij weigerde totdat zij met de profeet trouwde. Met hem werd ze ook werkelijk gelukkig.

8. De wederopbouw van de Ka’bah in Mekka
Toen de profeet vijfendertig jaar oud was, vond een overstroming plaats die de muren van de Ka’bah beschadigde. Aangezien de muren al eerder waren beschadigd door een brand, vonden de mensen van Quraish het noodzakelijk om ze te herbouwen. Zij besloten daarop om de bouw alleen te financieren met het eerlijk verdiende geld, dus niet het geld van de bruidschat van een prostituee, het geld afkomstig van renteheffingen of dat ten onrechte afgenomen was van een ander.

Zij vreesden Allah’s bestraffing als zij het zouden slopen, maar toen vertelde Alwalied, de zoon van Almoughirah hen: ‘Allah bestraft niet degenen die iets herstellen’ en begon zelf met het slopen. Zij volgden hem hierin totdat ze de fundamenten van Ibrahiem bereikten. Zij startten de bouw van de Ka’bah en verdeelden de bouwactiviteiten onder de verschillende stammen. De vooraanstaanden droegen de stenen op hun schouders. De profeet en zijn oom Al’abbas deden hetzelfde. Een Romeinse bouwer, wiens naam Baaqum was, was verantwoordelijk voor de bouw. Later bleek dat de -eerlijk verdiende- financiële middelen niet voldoende waren om de bouw vanaf de fundamenten van Ibrahiem te beëindigen, zij lieten daarom ongeveer zes meter open en bouwden een muurtje aan de rand van de oorspronkelijke grenzen als aanwijzing dat het bij de Ka’bah behoorde. Dit deel wordt de “Alhajar wal-hutaim” genoemd.

Bij het bereiken van de plek van de zwarte steen “alhajar alaswad” tijdens de bouwwerkzaamheden wilde elk stamhoofd zichzelf de eer verschaffen om de steen op zijn plek terug te leggen.

Dit leidde tot flinke ruzies onderling, die vier tot vijf dagen duurden. De situatie dreigde in een bloedige strijd te veranderen, maar de wijze Abu Umayya, de zoon van Almughierah Almakhzoumi, heeft dit kunnen voorkomen. Hij was de oudste man van Quraish en stelde voor om de arbitrage over te laten aan de eerste man die zou binnenkomen in de moskee en allen stemden daarmee in.

De voorbestemming van Allah was dat die eerste man die zou binnen- komen na dit besluit, de profeet zou zijn . Toen de mensen hem zagen zeiden ze: ‘Deze man is de betrouwbare en wij accepteren hem, dat is Mohammed’. Toen hij bij hen aankwam vertelden zij het verhaal, hij pakte een mantel, legde de zwarte steen erin en vroeg een ieder die mantel vast te houden en hem vervolgens te dragen naar de plek van de steen. Toen zij die hadden bereikt, pakte Mohammed de steen en legde die op zijn plaats. Het was de juiste oplossing waar iedereen over tevreden was.

8- De wederopbouw van de Ka’bah in Mekka

Toen de profeet vijfendertig jaar oud was, vond een overstroming plaats die de muren van de Ka’bah beschadigde. Aangezien de muren al eerder waren beschadigd door een brand, vonden de mensen van Quraish het noodzakelijk om ze te herbouwen. Zij besloten daarop om de bouw alleen te financieren met het eerlijk verdiende geld, dus niet het geld van de bruidschat van een prostituee, het geld afkomstig van renteheffingen of dat ten onrechte afgenomen was van een ander.

Zij vreesden Allah’s bestraffing als zij het zouden slopen, maar toen vertelde Alwalied, de zoon van Almoughirah hen: ‘Allah bestraft niet degenen die iets herstellen’ en begon zelf met het slopen. Zij volgden hem hierin totdat ze de fundamenten van Ibrahiem bereikten. Zij startten de bouw van de Ka’bah en verdeelden de bouwactiviteiten onder de verschillende stammen. De vooraanstaanden droegen de stenen op hun schouders. De profeet en zijn oom Al’abbas deden hetzelfde. Een Romeinse bouwer, wiens naam Baaqum was, was verantwoordelijk voor de bouw. Later bleek dat de -eerlijk verdiende- financiële middelen niet voldoende waren om de bouw vanaf de fundamenten van Ibrahiem te beëindigen, zij lieten daarom ongeveer zes meter open en bouwden een muurtje aan de rand van de oorspronkelijke grenzen als aanwijzing dat het bij de Ka’bah behoorde. Dit deel wordt de “Alhajar wal-hutaim” genoemd.

Bij het bereiken van de plek van de zwarte steen “alhajar alaswad” tijdens de bouwwerkzaamheden wilde elk stamhoofd zichzelf de eer verschaffen om de steen op zijn plek terug te leggen.

Dit leidde tot flinke ruzies onderling, die vier tot vijf dagen duurden. De situatie dreigde in een bloedige strijd te veranderen, maar de wijze Abu Umayya, de zoon van Almughierah Almakhzoumi, heeft dit kunnen voorkomen. Hij was de oudste man van Quraish en stelde voor om de arbitrage over te laten aan de eerste man die zou binnenkomen in de moskee en allen stemden daarmee in.

De voorbestemming van Allah was dat die eerste man die zou binnen- komen na dit besluit, de profeet zou zijn . Toen de mensen hem zagen zeiden ze: ‘Deze man is de betrouwbare en wij accepteren hem, dat is Mohammed’. Toen hij bij hen aankwam vertelden zij het verhaal, hij pakte een mantel, legde de zwarte steen erin en vroeg een ieder die mantel vast te houden en hem vervolgens te dragen naar de plek van de steen. Toen zij die hadden bereikt, pakte Mohammed de steen en legde die op zijn plaats. Het was de juiste oplossing waar iedereen over tevreden was.
(Bron risallah.tk)

Wordt vervolgd

Sinds Allah mij elf jaar geleden uit Zijn Barmhartigheid de zoetheid
van de Islaam heeft laten proeven, is mij letterlijk honderden keren
gevraagd hoe ik nou eigenlijk moslim ben geworden en zal het mij
misschien nog wel honderden keren gevraagd worden in de toekomst.
Ik begrijp dat al die nieuwsgierige vragenstellers deze vraag alleen
maar stellen vanuit hun vreugde een “bekeerde” moslim te zien en
vanuit hun liefde voor de Islaam en daarom heb ik al die jaren
geduldig antwoord gegeven op die vraag alsof het de eerste keer was
dat ik die vraag hoorde. Ik heb er echter wel een standaard
verhaaltje van gemaakt dat ik kort samengevat binnen een minuut
vertel, waardoor eigenlijk een hoop mooie punten achterwege blijven.
Het is echter noodzaak geworden wanneer je niet een fulltime
verteller wilt worden van je eigen biografie. Vandaar dat ik nu voor
het eerst in mijn leven mijn verhaal op papier zet, zodat ik in alle
rust mijn herinneringen, ervaringen en gedachten met jullie kan delen.

Vaak vraagt men mij wat nou dé reden was dat ik moslim werd en mijn
antwoord daarop is zeer kort: dat was de Leiding van Allah, die Hij
geeft aan wie Hij wil. Maar natuurlijk ging er aan die leiding een
speurtocht vooraf, een speurtocht die mij uiteindelijk weer met mijn
eigen “Fitrah” (natuurlijke aanleg) zou herenigen. Sommige Westerse
oriëntalisten en antropologen beweren wel eens dat het merendeel van
de bekeerde Europese moslims uit probleemgezinnen zou komen, alsof
de Islaam alleen een keuze zou kunnen zijn uit wanhoop en niet uit
goed beredeneerde overwegingen. Ik ben in ieder geval een voorbeeld
van een kind dat niet is opgegroeid in een probleemgezin; geen
gescheiden ouders, geen drugsverslaafde als vader en geen jeugdjaren
van tuchtscholen of jeugdgevangenissen.

Ik groeide op in het katholieke Brabant, in een katholieke familie,
op een katholieke basisschool. Ik werd als kleine baby gedoopt in de
kerk, toen ik daar nog niks over kon zeggen en ik heb rond mijn
achtste mijn communie gedaan, al was het meer voor de cadeautjes dan
vanuit overtuiging. Welke standvastige overtuiging kan een
achtjarige kind nou hebben? De enige plek waar ik echt veelvuldig
met het geloof in aanraking kwam, was op school, want ook mijn
familie was buiten kerstmis niet erg praktiserend. Op school openden
wij elke dag de les met een gebed en minstens eens per week kregen
we godsdienstles. Wat me ervan is bij gebleven is dat ik altijd
onder de indruk was van de verhalen over onze profeet ‘Iesa
(Jezus – de vrede en zegeningen van Allah zijn met hem). Ik probeerde me
altijd voor te stellen hoe hij met zijn volgelingen leefde, iets dat
met mijn grote fantasie niet moeilijk was voor me te zien. Ik ken
‘Iesa as uit al die verhalen als een dapper man, die zijn brood
deelde met de armen onder een boom, de melaatsen genas en met het
simpele volk in het stof zat.

Maar aan de andere kant zag ik een paus, die beweerde ‘Iesa as te
volgen, maar ondertussen in het Vaticaan woonde in een paleis van
marmer en kogelvrije ramen, ver weg van het gewone volk. Ik kan me
herinneren dat dit één van de eerste dingen was die aan mij begonnen
te knagen in de laatste klas van de basisschool en waarover ik mijn
leraar begon te vragen. Nu, veertien jaar later, kan ik nog zijn
rode gezicht voor me zien, dat lachte als een boer met kiespijn. Ik
kreeg een antwoord dat de Paus zo moet leven omdat hij de
plaatsvervanger zou zijn van God op aarde en ik moest er maar verder
niet teveel over vragen. Maar was de paus dan hoger dan de profeet
die hij beweerde te volgen? De paus deed me eerder denken aan de
Romeinse keizer dan aan ‘Iesa…

Het was rond deze tijd dat ik mijn vormsel kon doen; dat is, zeg
maar, na je doop en communie de derde stap op weg naar een
voorbeeldig katholiek. Toen ik er achter kwam dat ik bij mijn
vormsel niet zoveel cadeautjes kreeg als voor mijn communie, heb ik
er dan ook maar van afgezien. Het was rond deze tijd dat ik de
bekende serie “Roots” op TV zag, waarin het onthutsende verhaal

vertelt wordt van een zwarte Afrikaanse slaaf die naar Amerika wordt
getransporteerd. Ik was als beginnende puber geschokt door de
brutaliteit en hebzucht van die blanke, christelijke Europeanen, die
onze zwarte medemensen verhandelden als vee. Via de rapmuziek van
zwarte Afro-Amerikanen leerde ik steeds meer over deze geschiedenis
en begin ik steeds meer in te zien dat de Europese rijkdom voor een
groot deel te danken was aan de blanke plundertochten in Afrika en
Azië. Ik begon me af te vragen waarom wij daarover nooit iets
geleerd hadden in de geschiedenislessen, of over de Nederlandse
plunderingen in Indonesië en Suriname. En hoe kon het zijn dat
Columbus Amerika had ontdekt, terwijl er al lang Indianen woonden?
Hadden die Indianen dan niet Amerika ontdekt, of werd het pas
belangrijk toen de blanke, christelijke Columbus dat deed? En wat er
daarna met die arme Indianen gebeurd is, is ook iets waar nooit over is gesproken.

Ik begon steeds kritischer tegen mijn “eigen” christelijke Westen
aan te kijken en begon steeds meer sympathie te ontwikkelen voor die
onderdrukte volkeren. Dat was toch de boodschap van ‘Iesa as die ik
jaren lang op school had geleerd; kom op voor de onderdrukten en
wees niet met de onderdrukkers? Ik begon steeds meer de enorme kloof
te zien tussen deze profeet ‘Iesa as en de mensen die met veel trots
beweerden hem te volgen. Ik begon de gouden kelkjes en kandelaars in
de kerk te zien als geroofd goud uit Afrika. Al die schilderijen,
beelden en muziek in de kerk waren alleen maar een afleiding van de
werkelijke sobere aanbidding van God, terwijl zelfs volwassen mensen
niet eens mijn fundamentele vragen over het geloof konden beantwoorden.

Toen pas begon ik terug te denken aan al die gebeden op de
basisschool, waarin wij zeiden: “Wees gegroet Maria, moeder van
God..” Ik begon mij af te vragen hoe God een moeder kon hebben en
wie dan zijn opa en oma waren? Natuurlijk wist ik dat met God Jezus
werd bedoeld, maar hoe kon Jezus nou God zijn als hij door
mensenhanden gekruisigd was (zoals ik toen nog geloofde)? Kan de
Schepper worden gedood door Zijn eigen schepselen? En waarom ging
‘Iesa as dan in gebed tot God? Bidt God soms tot zichzelf?

Ik voelde gewoon aan mijn Fitrah (geboorterecht, iedereen heeft het
geloof in God in zich, alleen is het bij velen bedekt door
materialisme en begeertes etc.) en met mijn gezonde, jeugdige
verstand, dat dit alles niet klopte en dat al die mensen waarmee ik
sprak dat eigenlijk ook wel wisten. Vandaar dat ze vaak zelfs mijn
vragen en discussies uit de weg gingen. Ik heb zelfs geprobeerd

hierover met pastoors te praten, maar tevergeefs. Toen ik dus alleen
maar halve, paniekerige reacties kreeg op mijn vragen, besloot ik
zelf maar te gaan lezen en zo begon ik in de bibliotheek
verschillende boeken te lezen over het Christendom, Boeddhisme,
Jodendom en Hindoeïsme, maar eigenlijk nog niet zo over de Islaam.
In het christendom bleef ik, in welke stroming dan ook, vele
tegenstrijdigheden vinden. Ook het Jodendom sprak mij om meerdere
redenen niet aan; onder andere omdat ik niet van het Joodse ras was

en omdat zij ‘Iesa as verwierpen als een leugenaar. Het Hindoeïsme
vond ik wel mysterieus, maar het klonk mij allemaal te
ongeloofwaardig toen ik las over goden die er uitzagen als blauwe
olifanten en elkaar de oorlog verklaarden vanwege een vriendinnetje.
Ook het discriminerende kastenstelsel en het levend verbranden van
weduwen kon ik niet accepteren als goddelijk. Vooral de soberheid en
éénvoudigheid van het Boeddhisme sprak me aan en ik zag grote
overeenkomsten tussen de boodschap van Boeddha en die van ‘Iesa.
Maar ook bij het Boeddhisme bleef ik dingen vinden waar ik het niet
mee eens kon zijn. Ik denk dat één van de belangrijkste punten was
die ik niet kon accepteren, dat ook zij, net als de christenen, een
schepsel aanbaden in plaats van de Schepper. Ik geloof tot op de dag
van vandaag dat Boeddha een ware profeet van Allah kan zijn geweest,
maar dat de mensen na hem zijn boodschap hebben verdraaid, net zoals
de christenen dat met de oorspronkelijke boodschap van ‘Iesa
vrede zij met hem hebben gedaan.

Uiteindelijk begon ik me toch steeds meer in de Islaam te verdiepen
vanwege verschillende redenen. Ten eerste was ik niet tevreden met
de religies die ik tot nu toe had onderzocht; ik vond er geen totale
rust in. Ten tweede had ik in deze tijd een Algerijnse oom, die ik
rond mijn puberteit steeds interessanter begon te vinden. Deze oom
was echter het tegenovergestelde van een goede moslim; hij woonde
ongehuwd samen met mijn tante, dronk wijn, verrichte zijn gebeden
niet en vastte niet in de Ramadan. Hij maakte de moslims en hun
religieuze gewoontes vaak zelfs belachelijk. Maar via hem begon ik
wel steeds meer geïnteresseerd te raken in Algerije en zodoende kwam
ik al vlug op de Islaam uit. Ik begon te lezen over de Franse
bezetting van Algerije en hoe de Fransen daar met enorm veel
bloedvergieten en onderdrukking hebben geprobeerd die Algerijnse
moslims het “beschaafde christendom” bij te brengen.

Mijn interesse voor de Islaam kwam nog eens in een stroomversnelling
door de eerste Golfoorlog tussen Irak en Amerika; een tijd waarin de
media bol stonden van de anti-islamitische en anti-Arabische
propaganda. Hoe vreemd het ook klinkt; juist hierdoor werd mijn
sympathie voor de moslims en het Irakese volk alleen maar vergroot
en begon de Islaam mij aan te trekken als een magneet. Ik had totaal
geen moslimvrienden waar ik bij terecht kon en ik kende maar één
moskee, waar ik bang was zomaar naar binnen te gaan. Ik wist niet
hoe men zou reageren als er een Nederlandse jongen zomaar bij hen
naar binnen zou lopen, maar ik wou graag één van hen zijn! Dus trok
ik op een vrijdagmiddag naar die moskee en ging voor de ingang
zitten en keek naar de mensen die naar binnen gingen. Een
vriendelijke oude man liep op mij af en aaide mij glimlachend over
mijn hoofd, waarna hij naar binnen ging. Zo ben ik nog één of twee
keer op een vrijdagmiddag voor die ingang gaan zitten, zonder met
iemand te spreken of naar binnen te gaan. Pas toen ik daarna
telefonisch een afspraak met ze had gemaakt, ging ik op mijn
veertiende verjaardag voor het eerst echt die moskee in en schudde
ik handen met enkele Turkse broeders.

Ik voelde me meteen thuis; mijn hele geest vertelde mij dat dit
hetgeen was waar ik naar op zoek was! Dat klinkt achteraf misschien
wat raar, maar ik kan het niet anders uitleggen, en ik neem aan dat
veel bekeerde Nederlanders begrijpen wat ik bedoel.

De islamitische Fitrah, die ik al vanaf mijn geboorte in mij droeg
(en elk mens), begon te ontwaken toen ik daar zat met mijn broeders,
op de simpele grond van de moskee. Geen schepsels die aanbeden
werden, maar alleen de Schepper. Wat klonk het allemaal éénvoudig!
Spoedig daarna ben ik nog één of twee keer terug gegaan, waarna ik
de Shahaadah heb afgelegd, el-hamdoelillah. Vanaf dat moment, vanaf
het moment dat ik mij in de salaat (het gebed) met hen neerboog voor
Allah, begon er een gevoel te branden in mijn hart, dat er tot op de
dag van vandaag in zit. Dat gevoel heet imaan, maar dat wist ik toen
nog niet. Ik wist alleen dat ik dit nog nooit eerder had gevoeld en
dat ik dit gevoel nooit meer kwijt wou raken. Een enorme brandende
liefde voor Allah, waardoor je angsten verdwijnen en er rust voor in
de plaats komt. Een liefde die je soms alleen kan uitschreeuwen met
“Allaahoe Akbar!” – Allah is de Grootste! – De zoetheid van imaan,
die mij er soms toe bracht om midden in de nacht neer te knielen
voor Allah, om vervolgens zo een kwartier neergeknield te blijven op
mijn gezicht. Ik was na een hele zoektocht eindelijk weer thuis…

Abdul-Jabbar van der Ven

How I Came To Islam
By Yusuf Islam

January 1st, 1985

All I have to say is all what you know already, to confirm what you already know, the message of the Prophet (Sallallahu alaihi wa sallam) as given by God – the Religion of Truth. As human beings we are given a consciousness and a duty that has placed us at the top of creation. Man is created to be God’s deputy on earth, and it is important to realize the obligation to rid ourselves of all illusions and to make our lives a preparation for the next life. Anybody who misses this chance is not likely to be given another, to be brought back again and again, because it says in Qur’an Majeed that when man is brought to account, he will say, “O Lord, send us back and give us another chance.” The Lord will say, “If I send you back you will do the same.” I was brought up in the modern world of all the luxury and the high life of show business. I was born in a Christian home, but we know that every child is born in his original nature – it is only his parents that turn him to this or that religion. I was given this religion (Christianity) and thought this way. I was taught that God exists, but there was no direct contact with God, so we had to make contact with Him through Jesus – he was in fact the door to God. This was more or less accepted by me, but I did not swallow it all. I looked at some of the statues of Jesus; they were just stones with no life. And when they said that God is three, I was puzzled even more but could not argue. I more or less believed it, because I had to have respect for the faith of my parents. Gradually I became alienated from this religious upbringing. I started making music. I wanted to be a big star. All those things I saw in the films and on the media took hold of me, and perhaps I thought this was my God, the goal of making money. I had an uncle who had a beautiful car. “Well,” I said, “he has it made. He has a lot of money.” The people around me influenced me to think that this was it; this world was their God. I decided then that this was the life for me; to make a lot of money, have a ‘great life.’ Now my examples were the pop stars. I started making songs, but deep down I had a feeling for humanity, a feeling that if I became rich I would help the needy. (It says in the Qur’an, we make a promise, but when we make something, we want to hold onto it and become greedy.) So what happened was that I became very famous. I was still a teenager, my name and photo were splashed in all the media. They made me larger than life, so I wanted to live larger than life and the only way to do that was to be intoxicated (with liquor and drugs).

IN HOSPITAL

After a year of financial success and ‘high’ living, I became very ill, contracted TB and had to be hospitalized. It was then that I started to think: What was to happen to me? Was I just a body, and my goal in life was merely to satisfy this body? I realized now that this calamity was a blessing given to me by Allah, a chance to open my eyes – “Why am I here? Why am I in bed?” – and I started looking for some of the answers. At that time there was great interest in the Eastern mysticism. I began reading, and the first thing I began to become aware of was death, and that the soul moves on; it does not stop. I felt I was taking the road to bliss and high accomplishment. I started meditating and even became a vegetarian. I now believed in ‘peace and flower power,’ and this was the general trend. But what I did believe in particular was that I was not just a body. This awareness came to me at the hospital. One day when I was walking and I was caught in the rain, I began running to the shelter and then I realized, ‘Wait a minute, my body is getting wet, my body is telling me I am getting wet.’ This made me think of a saying that the body is like a donkey, and it has to be trained where it has to go. Otherwise, the donkey will lead you where it wants to go. Then I realized I had a will, a God-given gift: follow the will of God. I was fascinated by the new terminology I was learning in the Eastern religion. By now I was fed up with Christianity. I started making music again and this time I started reflecting my own thoughts. I remember the lyric of one of my songs. It goes like this: “I wish I knew, I wish I knew what makes the Heaven, what makes the Hell. Do I get to know You in my bed or some dusty cell while others reach the big hotel?” and I knew I was on the Path. I also wrote another song, “The Way to Find God Out.” I became even more famous in the world of music. I really had a difficult time because I was getting rich and famous, and at the same time, I was sincerely searching for the Truth. Then I came to a stage where I decided that Buddhism is all right and noble, but I was not ready to leave the world. I was too attached to the world and was not prepared to become a monk and to isolate myself from society. I tried Zen and Ching, numerology, tarot cards and astrology. I tried to look back into the Bible and could not find anything. At this time I did not know anything about Islam, and then, what I regarded as a miracle occurred. My brother had visited the mosque in Jerusalem and was greatly impressed that while on the one hand it throbbed with life (unlike the churches and synagogues which were empty), on the other hand, an atmosphere of peace and tranquillity prevailed.

THE QUR’AN

When he came to London he brought back a translation of the Qur’an, which he gave to me. He did not become a Muslim, but he felt something in this religion, and thought I might find something in it also. And when I received the book, a guidance that would explain everything to me – who I was; what was the purpose of life; what was the reality and what would be the reality; and where I came from – I realized that this was the true religion; religion not in the sense the West understands it, not the type for only your old age. In the West, whoever wishes to embrace a religion and make it his only way of life is deemed a fanatic. I was not a fanatic, I was at first confused between the body and the soul. Then I realized that the body and soul are not apart and you don’t have to go to the mountain to be religious. We must follow the will of God. Then we can rise higher than the angels. The first thing I wanted to do now was to be a Muslim. I realized that everything belongs to God, that slumber does not overtake Him. He created everything. At this point I began to lose the pride in me, because hereto I had thought the reason I was here was because of my own greatness. But I realized that I did not create myself, and the whole purpose of my being here was to submit to the teaching that has been perfected by the religion we know as Al-Islam. At this point I started discovering my faith. I felt I was a Muslim. On reading the Qur’an, I now realized that all the Prophets sent by God brought the same message. Why then were the Jews and Christians different? I know now how the Jews did not accept Jesus as the Messiah and that they had changed His Word. Even the Christians misunderstand God’s Word and called Jesus the son of God. Everything made so much sense. This is the beauty of the Qur’an; it asks you to reflect and reason, and not to worship the sun or moon but the One Who has created everything. The Qur’an asks man to reflect upon the sun and moon and God’s creation in general. Do you realize how different the sun is from the moon? They are at varying distances from the earth, yet appear the same size to us; at times one seems to overlap the other. Even when many of the astronauts go to space, they see the insignificant size of the earth and vastness of space. They become very religious, because they have seen the Signs of Allah. When I read the Qur’an further, it talked about prayer, kindness and charity. I was not a Muslim yet, but I felt that the only answer for me was the Qur’an, and God had sent it to me, and I kept it a secret. But the Qur’an also speaks on different levels. I began to understand it on another level, where the Qur’an says, “Those who believe do not take disbelievers for friends and the believers are brothers.” Thus at this point I wished to meet my Muslim brothers.

CONVERSION

Then I decided to journey to Jerusalem (as my brother had done). At Jerusalem, I went to the mosque and sat down. A man asked me what I wanted. I told him I was a Muslim. He asked what was my name. I told him, “Stevens.” He was confused. I then joined the prayer, though not so successfully. Back in London, I met a sister called Nafisa. I told her I wanted to embrace Islam and she directed me to the New Regent Mosque. This was in 1977, about one and a half years after I received the Qur’an. Now I realized that I must get rid of my pride, get rid of Iblis, and face one direction. So on a Friday, after Jumma’ I went to the Imam and declared my faith (the Kalima) at this hands. You have before you someone who had achieved fame and fortune. But guidance was something that eluded me, no matter how hard I tried, until I was shown the Qur’an. Now I realize I can get in direct contact with God, unlike Christianity or any other religion. As one Hindu lady told me, “You don’t understand the Hindus. We believe in one God; we use these objects (idols) to merely concentrate.” What she was saying was that in order to reach God, one has to create associates, that are idols for the purpose. But Islam removes all these barriers. The only thing that moves the believers from the disbelievers is the salat. This is the process of purification.

Finally I wish to say that everything I do is for the pleasure of Allah and pray that you gain some inspirations from my experiences. Furthermore, I would like to stress that I did not come into contact with any Muslim before I embraced Islam. I read the Qur’an first and realized that no person is perfect. Islam is perfect, and if we imitate the conduct of the Holy Prophet (Sallallahu alaihi wa sallam) we will be successful. May Allah give us guidance to follow the path of the ummah of Muhammad (Sallallahu alaihi wa sallam). Ameen!

Verhaal Zuster Olivia

Haar bevalling leidde mij naar de Islam

Ik ben een vrouwenarts en verloskundige en werk nu al acht jaar bij een Amerikaans ziekenhuis. Vorig jaar kwam er een Arabische moslimvrouw om te bevallen. Zij onderging veel leed en pijn vlak voor de bevalling, maar ik zag geen traan over haar wang rollen.
Toen mijn dienst erop zat, vertelde ik haar dat ik naar huis zou gaan en dat een mannelijke arts het van mij over zou nemen. Hierop pas begon zij te huilen en schreeuwde: “Nee! Nee! Ik wil niet dat een man mij ziet!”

Ik stond versteld. Haar man vertelde mij dat zij het niet wilde dat een man haar ziet. Heel haar leven heeft niemand, behalve haar ouders, broers en ooms haar gezicht gezien. Ik schoot in de lach en zei heel verbaasd: “Ik denk niet dat er in heel Amerika nog iemand
is die mijn gezicht niet heeft gezien!” Ik ging op haar verzoek in en besloot bij haar te blijven tot na de bevalling. Beiden bedankten mij hiervoor en na twee uur beviel zij.

Op de tweede dag ging ik naar haar toe om te kijken hoe het met haar na de bevalling ging. Ik vertelde haar dat veel vrouwen last kunnen hebben van ziekten en ontstekingen in de periode van kraambloeding doordat zij daarin gemeenschap plegen te hebben met hun mannen. Hierop begon zij mij het een en ander uit te leggen over het onderwerp kraambloeding in de Islam. Ik was onder de indruk van wat zij allemaal vertelde.

Toen wij verder aan de praat raakten, kwam er een vrouwelijke kinderarts binnen om te kijken of het goed ging met de baby. Eén van de dingen die zij tegen de moeder zei was: “Het is beter dat de baby op zijn rechterzijde slaapt, zodat de hartkloppingen systematisch verlopen. Toen reageerde de vader, zeggende: “Wij leggen hem altijd op zijn rechterzijde neer, in navolging van het voorbeeld van onze Profeet (vrede zij met hem).”

Ik dacht bij mijzelf: “Wij hebben bijna onze hele leven gegeven om tot deze kennis te komen waar zij reeds van op de hoogte zijn dankzij hun geloof. Ik besloot dan ook om meer over dit geloof te weten te komen. Ik nam één maand verlof van werk en vertrok naar
een andere stad, waar een groot Islamitisch centrum is gevestigd. Daar bracht ik het grootste deel van mijn tijd door om vragen over de Islam te stellen en Arabische en Amerikaanse moslims te ontmoeten.

Toen mijn verlof erop zat keerde ik terug naar huis met een aantal brochures over de Islam. Ik stortte mij op het lezen en hield in de tussentijd voortdurend contact met een aantal leden van het centrum. En alle lof zij Allah, na een aantal maanden heb ik mijn bekering tot de Islam bekend gemaakt. Als ik terugkijk kan ik werkelijk niet voldoende dank aan Allah tonen voor het feit dat Hij mij heeft geleid naar de Islam.

Dokter Olivia
(bron:bekeerdemoslimas)

Het Verhaal van Zuster Amina

Salamu alaikoem allemaal!
Het is nu alweer bijna 5 jaar geleden dat ik mij heb bekeerd tot de islam, hamdoelilah.
Het was echt een van de mooiste tijden van mijn leven.

Het is eigelijk heel gek begonnen.
Ik kwam uit een erg vrij gezin. Leve de lol was wel mijn levensmotto.
Mijn vader is alcoholist en blowt alsof het sigaretten zijn. Dit alles was voor mij dus niet meer dan normaal.
Een voor mij logisch gevolg was dat ik op mijn 13e al rookte en op mijn 15e begon met blowen en drinken.
Vriendjes? Dat hoorde erbij,je moest je eigelijk schamen als je op je 15e nog geen vriendje had!!

In die tijd had ik veel islamitische vriendinnen en niet te vergeten vriendjes.
Door hen kwam mijn eerste contact met de islaam. Al was het toen voornamelijk het door hun overtreden van de regels wat ik zag.
Hun geloof intrigeerde mij enorm omdat ze zich altijd bewust waren van de dingen die ze eigelijk fout deden en wel streefden naar het goede.
Ik had al wat relaties achter de rug en toen kwam ik Mohamed tegen. Ik kende hem al maar was opeens helemaal verliefd, bijna te verliefd.Ik zou alles voor hem gedaan hebben (bijna alles er zijn natuurlijk grenzen.Zelfs voor een niet moslim).
Het werd een relatie van bijna 3 jaar met wat ups maar vooral veel downs.Ik besef nu pas dat al onze ruzies voortkwamen uit onbegrip voor elkaars cultuur.Ik was nog zo jong eigelijk.En op zoek naar mezelf.
Mijn normen en waarden strookte niet met die van hem en in plaats van erover te praten voelde hij de behoefte mij wat hardhandiger aan te pakken.Ik zat geregeld onder de blauwe plekken en mijn vriendinnen vreesden af en toe voor mijn leven.O mijn arme moeder.
Na drie jaar had ik er genoeg van. Eindelijk had ik er echt genoeg van!!
Ik heb mij toen een jaar helemaal teruggetrokken uit het uitgaans leven.Ik wilde rust. Ik wilde mijzelf leren kennen. Ik ben mij toen gaan verdiepen in de islaam. Ben alle boeken gaan lezen die er maar bestonden en voelde een enorme drang om de stap als moslim te zetten. Ondanks die drang duurde het nog even.

Op een dag zat ik met een vriendin in mijn huis toen plots haar nicht gesluierd binnen kwam (dit was nogal een los typje dus de schock was groot).Toen knapte er iets in mij.Waar ben ik nu mee bezig. Ik was niet gelukkig dus waar wachtte ik nog op.
Halfnaakt was ik s ochtends de deur uit gegaan en gesluierd kwam ik binnen. Wederom o mijn arme moeder, die schrok zich in eerste instantie wezenloos. Desondanks werd ik geaccepteerd. Ik werd er alleen maar beter op. Vanaf die dag ben ik gestopt met roken,blowen en drinken zonder enkel probleem.
De vader van een vriendin van mij heeft me leren bidden en soeras geleerd in het Arabisch. Heerlijk voelde ik me. Om die verveelde periode als niet moslim achter mij te laten wilde ik perse mijn naam veranderen en dit ook officieel. De vader van mijn vriendin vond Amina een mooie naam en zo heb ik mij ook genoemd.

Na ongeveer 6 maanden moslim te zijn voelde ik de behoefte om in contact te komen met Mohammed. Het was niet afgesloten naar mijn gevoel. Ik wilde hem (hoe gek dat ook mag klinken) laten weten dat ik nooit een slecht meisje was geweest. En hoe goed ik nu wel niet was.
Na heel vaak aan de telefoon te hebben gezeten hebben wij elkaar een aantal keren gezien. Het gevoel van liefde was weer terug en halal probeerde wij onze relatie vorm te geven. Erg moeilijk!! Hij was nog erg in het uitgaans leven en ondanks dat hij me niet meer geslagen heeft rolde wij gauw weer in ons oude patroon. Ik wilde het liefst zo snel mogelijk trouwen, maar hij was nog druk op zoek naar een verloren koffer met miljoenen euro s erin. (een droom die volgens mij veel Marokkaanse jongens hebben)
Ik wilde best op hem wachten maar verdiende ook respect.
Na een aantal maanden kregen we een keer ruzie waarna hij mij uitschold. Toen bedacht ik me dat onze relatie ook nu niet gezond was. Ik wilde dit niet en verdiende beter.

Ik heb, toen ik net moslim was, een aantal keer gezegd dat ik met een imaam wilde trouwen en subhanallah. De dag dat ik besloot dat ik toch echt niet met Mohammed kon trouwen (hoe graag ik het ook wilde) vertelde een vriendin mij dat de neef van haar man een imaam!! wilde trouwen.
Ik voelde gewoon dat ik deze man moest ontmoeten en dat heb ik gedaan. Hij was illegaal en sprak nauwelijks Nederlands. Het voelde zo goed dat ik na een week besloot om met deze man te trouwen.
En nu 5 jaar later ben ik nog steeds super gelukkig getrouwd en heb ik twee prachtige kinderen.

Mohammed zal ik nooit vergeten, maar ik heb absoluut de juiste beslissing gemaakt.
Voor jullie zusters. Kijk niet naar materiele zaken, maar volg je hart.
Terwijl jij denkt dat je de ware hebt gevonden heeft Allah hele andere plannen met jou.
Dit was mijn verhaal insjallah doet het wat met jullie!!
salamu alaikoem wa ragmatoela wa ta ala wa barakatoe..

Amina
(bron: moslima.nl)

Het verhaal van zuster Fadoua

Assalaam Alykum wa Rahmatullahi wa Barakutu,
Hallo iedereen! Ik ben Vera (18 jaar) en ben pas geleden bekeerd en heb de Shahada gedaan in de moskee (Leiden) met mijn man en nog een andere getuige. Ik was echt heel erg zenuwachtig maar daarna emotioneel (van geluk en van verdriet) omdat Allah mijn zonden wou vergeven. Ik werd helemaal duizelig en mijn geest verdween eventjes uit mijn lichaam, vooral toen de Imam, mijn man, en de andere getuige voor mij aan het bidden waren. Het was een speciaal gevoel. Alle energie kwam in mijn handen en kon mijn handen nauwelijks voor mij houden, zo zwaar waren ze geworden. Zelf wist ik niet dat ze aan het wensen waren voor mij. Dat hoorde ik naderhand.
Na alles voelde ik mij echt als herboren.

In oktober had ik meegedaan met de Ramadan samen met mijn man en zijn familie. Sowieso was ik bezig om dingen van de islam te leren omdat ik van niets af wist. Ik ben sowieso niet iemand die dingen klakkeloos van de media overneemt of mensen napraat. Nadat ik heel veel kennis heb opgedaan begon het mij steeds meer en meer te interesseren.Toen iedereen ging bidden tijdens Ramadan (was de eerste keer dat ik iemand zag bidden) voelde ik zoveel emotie en verdriet, onbeschrijflijk.
In de maand mei dit jaar was ik in een boek aan het bladeren over de Islam. Ik had twee boeken en wist niet waar de getuigenis instond die je moest zeggen. Zelf was ik niet specifiek op zoek, wou gewoon even iets lezen. Ik sloeg een bladzijde open, gewoon ergens, en toen stond er de betekenis van Allah in, ik sloeg weer een bladzijde verder, en wat stond erin: De getuigenis! Het was een heel dik boek, waar er twee van waren! Dit heeft voor mij de doorslag gegeven en ben ik gelijk na een paar dagen naar de moskee gegaan! Zo’n mooie boodschap was dat ik er helemaal ontroerd van werd, net als mijn man! Toeval bestaat niet, dit was DE boodschap dat ik Moslima moest worden omdat Allah dat wilt.
Met mijn man heb ik de naam Fadoua uitgekozen, het hoort echt bij mij. Ben echt dankbaar dat ik Moslima ben Elhamdullilah! Ben echt gelukkig, zelfs al heb ik bittere tijden meegemaakt, ik weet waar ik terechtkan voor steun namelijk bij Allah.

Nu wil ik graag leren bidden en nog meer ontwikkelingen en beter worden.
Ik zou graag in contact willen komen met Moslima’s en met mensen die Nederlandse nationaliteit hebben en ook Moslima zijn of willen worden. Je kunt met mij msn’en en/of mailen naar dit adres: juventusgirl14@hotmail.com

Hartelijk bedankt voor het lezen van mijn verhaal!
Assalam Aleykum,
Groetjes Fadoua
(Bron: moslima .nl)

From Quran Surat Ar-Rahman Ayah 37 and the Hubble Telescope via NASA See the attached picture file, the RED ROSE NEBULA, see what Quran said at Surah 55 (Ar-Rahman), Ayah 37!We see it now in the years 1999/2000! and Quran mentioned it almost 1400 years ago. The picture is taken by the NASA Hubble Space Telescope of the “Cat’s Eye Nebula.” It is an exploding star 3,000 lightyears away. They should have called it the “Oily Red Rose Nebula.” As the Quran states in Ar-Rahman, “When the sky is torn apart, so it was (like) a red rose, like ointment.” Quran[Surah55:Ayah37]

This is a recent Miracle discovered in the forest near Sydney (Australia). This tree is bowed in a posture of Muslim’s prayer. Moreover, the tree is bowed directly to the direction of Kaa’ba at Mecca (the Holy Mosque in Saudi Arabia). Closer sight shows Turban on head and even the shape of the hands touching the knees. Also Scientists noticed that there is not a sign of any artificial shaping of the tree. ALLAH-U-AKBAR!